ناصر کمالی

زاغو، مندو و غلوروایتی از سه رفیق، یک محله و خاطراتی که پیر نمی‌شوندنوشتهٔ ناصر کمالی فصل سیزدهم ـ گلعین؛ ساندویچ، آشنایی و تاریخ حرف خوراک که باز شد، دیگر کسی نمی‌توانست جلو خاطره را بگیرد. هر اسم، اسم دیگری را از ته محله بیرون می‌کشید. دده از آن طرف گفت: ـ شما ساندویچ‌فروشی گلعین…

ادامهٔ نوشته

زاغو، مندو و غلوروایتی از سه رفیق، یک محله و خاطراتی که پیر نمی‌شوندنوشتهٔ ناصر کمالی فصل چهاردهم ـ تو اصلاً اونجا نبیدی! سه نفر آرام‌آرام برگشتند. پیاده‌روی کوتاهی بود، اما برای پاهای امروزِ آن‌ها، دیگر هیچ راهی کوتاه نبود. وقتی دوباره نشستند، غلو عصایش را کنار صندلی گذاشت و گفت: ـ خو، حالا دیگه…

ادامهٔ نوشته

زاغو، مندو و غلوروایتی از سه رفیق، یک محله و خاطراتی که پیر نمی‌شوندنوشتهٔ ناصر کمالی فصل دوازدهم ـ سه نفر در پیاده‌رو حرف‌ها تمامی نداشت. هر بار که خیال می‌کردند دیگر چیزی نمانده، یکی اسمی می‌گفت، دیگری می‌گفت «یادت میاد؟» و دری تازه باز می‌شد. اما بدن، برخلاف خاطره، حساب خودش را داشت. غلو…

ادامهٔ نوشته

زاغو، مندو و غلوروایتی از سه رفیق، یک محله و خاطراتی که پیر نمی‌شوندنوشتهٔ ناصر کمالی فصل یازدهم ـ ترکا؛ محله‌ای که توحید شد غلو دستش را روی عصا گذاشته بود. جملهٔ زاغو هنوز در اتاق مانده بود: ـ بعضی خونه‌ها رو آدم هیچ‌وخت یادش نمی‌ره… مخصوصاً وقتی مجبورش کرده باشن ازش بره. مندو نگاهش…

ادامهٔ نوشته

زاغو، مندو و غلوروایتی از سه رفیق، یک محله و خاطراتی که پیر نمی‌شوندنوشتهٔ ناصر کمالی فصل دهم ـ محمد چاقو و آدم‌های محله مندو گفت: ـ محمد چاقو یادتونه؟ زاغو خندید. ـ خالو، محمد چاقو رو کی می‌تونه یادش بره؟ غلو گفت: ـ تا آخر عمر کفش نپوشید. پای پتی می‌رفت سنگ‌درار. مندو نگاهی…

ادامهٔ نوشته

زاغو، مندو و غلوروایتی از سه رفیق، یک محله و خاطراتی که پیر نمی‌شوند فصل هشتم ـ عقرب در شیشه مندو گفت: ـ اون شیشه یادتونه؟ زاغو هنوز داشت به باغ مسلمو و مار می‌خندید. ـ کدوم شیشه خالو؟ ما تو بچگی هرچی گیرمون می‌اومد یا می‌نداختیم تو شیشه، یا از شیشه درمی‌آوردیم! غلو گفت:…

ادامهٔ نوشته

زاغو، مندو و غلو روایتی از سه رفیق، یک محله و خاطراتی که پیر نمی‌شوند فصل هفتم ـ باغ مسلمو گذشته، برخلاف قلیه‌ماهی، ته نداشت. کافی بید یکی دستش را دراز کند تا از یه گوشه‌ش چیزی بیرون بکشه. ای بار زاغو بید: ـ حالا که حرف شکم شد… باغ مسلمو یادتونه؟ مندو خندید: ـ…

ادامهٔ نوشته

زاغو، مندو و غلو روایتی از سه رفیق، یک محله و خاطراتی که پیر نمی‌شوند فصل ششم ـ کاه مال خودت نبود، کاهدون که مال خودته «کاهدون» که از دهان مندو بیرون آمد، دیگر برگشتنی نبود. غلو دستش روی شکمش بود و زاغو هنوز می‌خندید. ـ نامردا… مو دارُم می‌میرُم، شما ضرب‌المثل پیدا کردین؟ زاغو…

ادامهٔ نوشته

زاغو، مندو و غلو روایتی از سه رفیق، یک محله و خاطراتی که پیر نمی‌شوند فصل پنجم ـ دده و قلیه‌ماهی بوی قلیه‌ماهی پیش از خود غذا وارد بحث شد. زاغو گفت: ـ غلو، دماغت زودتر از خودت رفت آشپزخونه. مندو گفت: ـ ای همون آدمیه که می‌گفت اشتها ندارُم. غلو گفت: ـ اشتها نداشتن…

ادامهٔ نوشته