ریحانه انصاری‌نژاد؛ فعال کارگری در خط مقدم نبرد کارگری علیه عمامه و تاج
ریحانه انصاری‌نژاد، فعال کارگری و از صدای‌های صریح جنبش کارگری ایران، بیش از دو سال است که بدون حتی یک روز مرخصی در زندان به سر می‌برد. او به دلیل مشکلات جدی تیروئید نیاز فوری به اعزام درمانی داشت، اما مسئولان زندان اعزام را به شرط تحقیرآمیز بستن دست‌بند منوط کردند. ریحانه این شرط را رد کرده و آشکارا اعلام کرده است که مسئولیت هرگونه آسیب یا تهدید علیه جان و سلامت او، بر عهدهٔ دستگاه قضایی و امنیتی جمهوری اسلامی است.
محرومیت درمانی و تحقیر زندانیان سیاسی، بخش جدایی‌ناپذیر سیاست سرکوب سیستماتیک جمهوری اسلامی است؛ سیاستی که جان ده‌ها زندانی سیاسی را گرفته و عملاً به ابزار شکنجه و حذف تدریجی مخالفان بدل شده است.
اما این تنها یک سوی ماجراست. در آن سوی مرزها نیز سلطنت‌طلبان و رسانه‌های وابسته‌شان که شعار «آزادی» سر می‌دهند، از هر فرصتی برای بی‌اعتبار کردن جنبش مستقل کارگری و حذف فعالین آن استفاده می‌کنند. برای این جریان، کارگر آگاه و متشکل همان‌قدر خطرناک است که برای جمهوری اسلامی؛ چرا که هر دو جناح ارتجاع — چه عمامه‌دار و چه تاج‌دار — از سازمان‌یابی طبقاتی کارگران هراس دارند.
جنبش کارگری ایران بارها گفته است:
فعال کارگری، دانشجوی معترض، معلم و پرستار معترض نباید در زندان باشند. جای آنان در صف اعتراض و در میان مردم است، نه پشت دیوارهای زندان.
آزادی ریحانه انصاری‌نژاد، فقط مطالبه‌ای انسانی نیست؛ بخشی از مبارزه‌ی طبقاتی ما برای رهایی همه کارگران و زحمتکشان از دو زنجیر استبداد و استثمار است.
ریحانهانصاری‌نژادآزادبایدگردد
جنبشکارگری #نهبهزندان #نهبهشکنجه #نهبه_اعدام
ناصر کمالی
۱۳ آگوست ۲۰۲۵
لندن
دیدگاهتان را بنویسید